روح بارون

X

روح بارون


	روح بارون
	اگر شوق زیستن داشتیم ، هنگام تولد گریه نمی کردیم. دکترعلی شریعتی

سمانه

shekveye_khak@yahoo.com

» آذر 1388
» آبان 1388
» مهر 1388
» شهریور 1388
» مرداد 1388

» شهدا شرمنده ايم
» مخترعين دانشگاه پيام نور(سعيد)
» به نام خداي شهيدان(فهيمه جون)
» کلمات پنجره اند یا دیوار(سیما)
» حريم عشق(سعيده)
» سكوت شب(سيمين)
» كهكشان قلب من(الهام)
» دربه در (ابراهيم)
» برگ نويس روز هاي پاييزم(الهه ي ناز)
» صدای دل در آبشار صداقت(مهتاب)

» تنهايي من..
» زیر باران عرفه
» واينك باران
» "به اميد لحظه ي ظهور"
» و خدا بود وعدم!!!!!!!!!!!......
» حرفهايي هست براي...
» و باز سكوت
» بي كسي باران
» رؤيا
» ماه من

تنهايي من..	پنجشنبه نوزدهم آذر 1388

در امتداد نگاه تو لحظه های انتظار شکسته می شود و بغض تنهایی من مغلوب وجود تو می شود صدای جیر جیرک ها به گوش می رسد سکوت را نوازش می دهند و جای خالی آدم های شب نشین را با نگاهی معصومانه پر می کنند مترسک ناز می کند کلاغ ها فریاد می زنند و من سکوت می کنم.... این مزرعه ی زندگی من است خشک و بی نشان

زیر باران عرفه	شنبه سی ام آبان 1388

بخشي از دعاي عرفه، ترجمه دكتر علي شريعتي تقديم به دوستان عزيز. عرفه بر شما مباركباد ...خدای من! خواندمت، پاسخم گفتی؛ از تو خواستم، عطایم کردی؛ به سوی تو آمدم، آغوش رحمت گشودی؛ به تو تکیه کردم، نجاتم دادی؛ به تو پناه آوردم، کفایتم کردی؛ خدایا! از خیمه‌گاه رحمتت بیرونمان نکن. از آستان مهرت نومیدمان مساز. آرزوها و انتظارهایمان را به حرمان مکشان. از درگاه خویشت ما را مران. ...ای خدای مهربان! بر من روزی حلالت را وسعت ببخش و جسم و دینم را سلامت بدار و خوف و وحشتم را به آرامش و امنیت مبدل کن و از آتش جهنم رهایم ساز. ...خدای من! اگر آنچه از تو خواسته‌ام، عنایت فرمایی، محرومیت از غیر از آن، زیان ندارد و اگر عطا نکنی هرچه عطا جز آن منفعت ندارد. یا رب! یا رب! یا رب! ...خدای من! این منم و پستی و فرومایگی‌ام و این تویی با بزرگی و کرامتت از من این می‌سزد و از تو آن ... ...چگونه ممکن است به ورطه نومیدی بیفتم در حالی که تو مهربان و صمیمی جویای حال منی. ...خدای من! تو چقدر با من مهربانی با این جهالت عظیمی که من بدان مبتلایم! تو چقدر درگذرنده و بخشنده‌ای با این همه کار بد که من می‌کنم و این همه زشتی کردار که من دارم. ادامه مطلب

واينك باران	چهارشنبه سیزدهم آبان 1388

نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند مثل آسمانی که امشب می بارد. ... و اینک باران بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند و چشمانم را نوازش می دهد تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم Bahar

"به اميد لحظه ي ظهور"	دوشنبه چهارم آبان 1388

چشمانم را به تمناي كدامين ضريح ببندم تا تورا ببينم. چند هزار شب موهاي پريشانم را به سويت پرواز دهم تا جوابم دهي بس است ديگر...! هميشه چشمانم باز نخواهند ماندو تو اين را وقتي كه كسي چشم به راهت نيست خواهي فهميد. تو را به خواب چشمان اطلسي هاي باغ سوگند... سوگند تورا به زخم نيلوفري باغها... بگذار لحظه اي تورا ببينم! بگذار تا لحظه اي كه چشمانم زنده است و زندگي مي آموزد تورا ببينند.

و خدا بود وعدم!!!!!!!!!!!......	سه شنبه بیست و یکم مهر 1388

هر کسی دوتاست . و خدا یکی بود . و یکی چگونه می توانست باشد ؟ هر کسی به اندازه ای که احساسش می کنند ، هست . و خدا کسی که احساسش کند ، نداشت . عظمت ها همواره در جستجوی چشمی است که آنرا ببیند . خوبی ها همواره نگران که آنرا بفهمد . و زیبایی همواره تشنه دلی است که به او عشق ورزد . و قدرت نیازمند کسی است که در برابرش رام گردد . و غرور در جستجوی غروری است که آنرا بشکند . و خدا عظیم بود و خوب و زیبا و پراقتدار و مغرور . اما کسی نداشت ... و خدا آفریدگار بود . و چگونه می توانست نیافریند . زمین را گسترد و آسمانها را برکشید ... و خدا یکی بود و جز خدا هیچ نبود . و با نبودن چگونه توانستن بود ؟ و خدا بود و با او عدم بود . و عدم گوش نداشت . حرف هایی است برای گفتن که اگر گوشی نبود ، نمی گوییم . و حرفهایی است برای نگفتن ... حرف های خوب و بزرگ و ماورائی همین هایند . و سرمایه ی هر کسی به اندازه ی حرف هایی است که برای نگفتن دارد ... و خدا برای نگفتن حرف های بسیار داشت . درونش از آنها سرشار بود . و عدم چگونه می توانست مخاطب او باشد ؟ و خدا بود و عدم . جز خدا هیچ نبود . در نبودن ، نتوانستن بود . با نبودن نتوان بودن . و خدا تنها بود . هر کسی گمشده ای دارد . و خدا گمشده ای داشت .. دکتر شریعتی

حرفهايي هست براي...	شنبه هجدهم مهر 1388

نگفتن و ارزش عميق هر كسي به اندازه ي حرف هايي است كه براي نگفتن دارد وكتاب هايي نيز هست براي ننوشتن ومن اكنون رسيده ام به آغاز چنين كتابي كه بايد قلم را بشكنم و دفتر را پاره كنم وجلدش را پس بدهم وخود به كلبه اي بي در وپنجره بخزم وكتابي را آغاز كنم كه هرگز نبايد نوشت "دكتر علي شريعتي"

و باز سكوت	شنبه یازدهم مهر 1388

كاش كسي باشد كه مرا در سكوت بشنود ودر تنهايي بفهمد

بي كسي باران	یکشنبه پنجم مهر 1388

مادامي که ابرها به اجبار باد رفته رفته دور مي شوند تنها من بي کسي باران را حس مي کنم که قطراتش را اين گونه از نوازش گلهاي سرخ محروم مي کنند و تنها من مي بينم دل با طراوت باران هيچ نفرتي نمي گيرد و فقط غصه هايش مي ماند و بس مانند من .

رؤيا	پنجشنبه دوم مهر 1388

از تو هيچ نمي خواهم همين كه سر به سر رؤياهايم نگذاري و سنگ به شيشه ي خوابم نزني كفاف يك عمر تنهايي ام را مي دهد من كه سر و ته زندگي ام را سنجاقي به هم مي آورد ...

ماه من	یکشنبه بیست و نهم شهریور 1388

ماه رمضون امسالم تموم شد مثل همه ي سالهاي قبل چه ماه قشنگي بود . چقدر خالصانه دعا كرديم. نمازامون با روزاي ديگه فرق داشت . يه جور ديگه با خدا حرف مي زديم . ديگه نماز صبح مون قضا نمي شد شباي قدر تا سحر بيدار مي مونديم و قرآن سر مي زاشتيم . بدون اينكه خودمون بخوايم اشكامون سرازير مي شد. واسه ي هم ديگه دعا مي كرديم. خيلي از دعاها برآورده شد خيلي هاشونم... خوب شايد ....شايدخدا دوستشون نداشت... شايد نيتشون خالصانه نبود ... اما نه....حتما حكمت خدا اين بود. ما مسلمونا عادت كرديم...عادت كرديم هر موقع حاجتمون برآورده نشه بگيم حتما حكمتي تو كار بوده!!! اي كاش هيچ وقت تموم نمي شد ماه رمضونو ميگم. اون موقع هيچ وقت , هيچ كسي دنبال برآورده شدن حاجتش نبود . همه ي آدما منتظر بودند كه حتما يه روزي به اون چيزي كه ميخوان ميرسن. اما ماه رمضوناي ما تموم ميشن . بايد صبر كنيم تا سال بعد , بدون هيچ اميدي اميد به اينكه آيا سال آينده هستيم يا ...يانه؟؟ حاجتمونو برآورده ميكنه يا...؟؟ اصلا بازم دعوتمون ميكنه ...؟؟؟؟... امشب به مرز انتها رسيده ام ! به مرگ ثانيه ها ! به سايه روشن ذهنم كه هر زمان بيقرار از قرار بودن در طپش سكوتم خيره مي ماند!! ومن در نهايت تاريكي ها به نقطه ي پاياني رسيده ام

آمار سایت

خدمات وبلاگ نويسان-بهاربيست